น้อยนิดแต่มหาศาล

จริงๆ วันนี้อยากเขียนเรื่องที่พวกเราสาวสวย (กุ้ง,ยุ,ดา,นิ,แจ๊คและแจ๊นา) ไปเที่ยวหัวหินกันวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมามากกว่าแต่เนื่องจากยังไม่ได้รูปจากยุ ก็เลยติดไว้เขียนคราวหน้าพร้อมอวดรูปไปด้วยดีกว่า
วันนี้ก็เลยจะเขียนเรื่อง "น้อยนิดแต่มหาศาล" แทน
- เริ่มที่เย็นวันศุกร์ แวะไป EY ชั้น 30 ที่แสนคุ้นเคย ได้เจอพี่ๆ น้องๆ หลายคนที่ไม่ได้เจอมาหลายเดือน
น้อยนิด ---> คำทักทายสั้นๆ ง่ายๆ "สวัสดี" "สบายดีป่าว" "สดใสขึ้นนะ"
มหาศาล ---> นี่แหล่ะผู้คนที่ชั้นแสนจะคุ้นเคย ในสถานที่ที่คุ้นเคย ความรู้สึกดีๆพุ่งปี๊ดเชียว
- วันเสาร์ได้เที่ยวกับเพื่อนๆ
น้อยนิด----> ไปกันแค่ 5 คนเท่านั้น
มหาศาล----> แต่มันรู้สึกว่าสนุกจังเลย ไม่มีความรู้สึกเหงา เหมือนมีเพื่อนมากมายมาอยู่ด้วยกัน
- ระยะเวลาที่นั่งอยู่บนรถระหว่างทางไปหัวหิน
น้อยนิด----> แค่ 2-3 ชั่วโมง
มหาศาล----> แต่เราได้ทำการแลกเปลี่ยนข่าวสาร อย่างมากมายจิงๆ เหมือนย่อเวลาเหตุการณ์ต่างๆ มากมายมาไว้รวมกันเพียงไม่กี่ชม.
- หัดว่ายน้ำ
น้อยนิด----> ว่ายได้แค่ 2 แบบ แบบดำน้ำตลอด กะ แบบลอยคอตลอด
มหาศาล----> ดีใจ ภูมิใจ เป็นที่สุด คนที่ว่ายน้ำเป็นอยู่แล้วคงไม่รู้สึกหรอกว่ามันยากส์แค่ไหน กว่าจะว่ายได้แค่นี้ ดีใจมากกกกกกกก
- Play card
น้อยนิด----> ได้เงินมาน้อยนิดจิงๆ ประมาณ 20 บาทได้
มหาศาล----> ได้เล่นกะเพื่อนๆ สนุกจิงๆ เล่นไป ขำไป โง่กันไป ด่ากันไป 555+
- My call
น้อยนิด-----> ทั้งพ่อ แม่ และชิว โทรมาหาคนละนาที สองนาที กับคำพูดธรรมดาๆ "เป็นไง ถึงหรือยัง อากาศดีมั้ย ระวังตัวด้วยนะ"
มหาศาล-----> รู้สึกอบอุ่นมากมาย ที่มีคนเป็นห่วงแบบนี้

หมดแระ คิดไม่ออกแล้วล่ะ แต่ทั้งนี้ก้อต้องขอบคุณทุกคนที่เกี่ยวข้องที่ทำให้เกิดเรื่อง "น้อยนิดแต่มหาศาล" นะจ๊ะ
Love U All